زیب النساء بیگم فرزند اورنگ زیب میرزا ٬آخرین پادشاه بزرگ گورکانیان هند بود. وی غزل و قصیده می سرود و  مخفی تخلص می کرد و در شاعری شاگرد ملا محمد سعید اشرف مازندرانی بود .

این شاهزاده خانم هندی که به زبان فارسی و عربی تسلط داشت ٬ به تشکیل مجامع ادبی علاقه مفرطی نشان می داد و غالبآ در خانه ی اعیانی خویش ٬ شاعران شهر را دعوت می کرد و اشعار آنها را می شنید و گاه خود نیز شعر می گفت .زیب النساء به بدیهه گویی علاقه ی فراوانی داشت و در این زمینه طبع آزمایی می کرد و  شاعران دیگر را نیز بدان تشویق می نمود. 

گویند روزی در یکی از مجالس خود٬ این مصراع را سرود :از هم نمی شود زحلاوت جدا لبم 

 و از شاعران حاضر در مجلس خواست تا مصراع دوم آن را بسرایند.شاعران سرها را پایین افکنده و اظهاری نمی کردند تا این که بالاخره یکی از آنها گفت: اگر اجازه دهید و معذورم دارید٬ مصراع دوم را عرض کنم. وچون اجازت یافت به شاهزاده خانم گفت که یک بار دیگر مصراع خود را بخواند .

زیب النساء بار دیگر خواند: از هم نمی شود ز حلاوت جدا لبم

وشاعر مزبور در جواب گفت: گویی رسیده بر لب زیب النساء لبم

شاهزاده خانم نیز از سر تشویق صله ای به وی بخشید!

زیب النساء در سرودن شعر بیشتر از عرفی شیرازی پیروی کرده است و ودیوانش که شامل چهار هزار بیت است ٬ بارها در هندوستان تجدید چاپ شده است.

گفتنی است که در کتاب ادبیات فارسی سال دوم متوسطه چند بیت پراکنده از وی آمده است .

در کتاب ادبیات فارسی عمومی سال سوم متوسطه ٬ بخشی از فیلم نامه ی کمال الملک نوشته علی حاتمی آمده است . در یکی از  سکانس ها رضا خان به محمد حسن تدیّن می گوید:

رضاخان-ممد حسن!

تدیّن -اعلی حضرت

رضاخان-شلاق!

تدیّن -چی٬ اعلی حضرت؟

رضاخان - شلاق رو به من بده.

گاه می شنوم که برخی از همکاران گرامی شلاق را به معنای حقیقی آن می گیرند و حتی آن را نشان قدرت رضاخان توصیف می کنند . در حالی که شلاق در این جا مجازآ به معنای نظمیه سابق یا نیروی انتظامی امروز است و رضا خان از تدَین می خواهد که با نظمیه تماس بگیرد. در فیلم نامه نیز تدیّن بعد از دستور رضا خان به سراغ تلفن می رود و از مخابرات می خواهد که تماس را با نظمیه برقرار کند .

اگر خود فیلم را نیز ببینیم ٬ متوجه می شویم که بعد از دستور رضا خان هیچ خبری از شلاق واقعی نیست و در واقع علی حاتمی می خواسته با آوردن این واژه خشونت و زور گویی مثال زدنی رضاخان را نشان دهد که نظمیه را با شلاق مساوی می دانسته!