ای معبود من! اگر آنقدر در پیشگاه توبگریم که پلک های چشمانم بیفتد، واگر آنقدر به آواز بلند بنالم که صدایم قطع گردد، واگر آنقدر در برابر تو بایستم که پاهایم ورم کند، وآنقدر برایت رکوع کنم که استخوان های پشتم از جا کنده شود، وآنقدر تو را سجده کنم که چشمهایم از کاسه به در آید، وهمه ی عمر خاک زمین بخورم و تا پایان زندگی آب خاکستر آلود بنوشم، ودر این میان آنقدر ذکر تو را بگویم که زبانم از کار فرو ماند و سپس از روی شرمندگی از تو چشم به آفاق آسمان نگشایم، با این همه سزاوار محو یکی از گناهانم نخواهم بود. واگر هنگامی که مستوجب آرامشت شوم مرا بیامرزی،و هنگامی که مستحق عفو تو گردم از من درگذری، پس همانا آن آمرزش و عفو حق من نیست ومن از روی سزاواری شایسته ی آن  نشده ام، زیرا جزای من در اولین بار که تو را عصیان کردم ، دوزخ بوده پس اگر برای آن مرا عذاب فرمایی، در حق من ستم نکرده ای .

یازده سالم بود که برای اولین بار این دعا را خواندم. اولین بار بود که صحیفه ی سجادیه را باز می کردم و این بخش از دعای شانزدهم امام سجاد(ع) آنقدر جذبم کرد وآنقدر تکانم داد که هنوز پس از گذشت سالها وقتی سراغ صحیفه می روم ، دوست دارم در آغاز با کلمات این دعا دل به صحیفه بسپارم و از زبان صحیفه با خدا سخن بگویم. هرچند که دیگر از آن جذبه ها و احساس های پاک کودکی خبری نیست!

خوب یادم هست که وقتی آن سال در سر صف صبحگاهی ، این دعا را برای 700 دانش آموز  دوره ی راهنمایی بریده بریده وبا صدایی لرزان خواندم ، همه ی بچه ها در سکوتی عجیب ( عجیب برای دانش آموزانی در آن سن و با آن همه جمعیت ) فرو رفته بودند و فقط در انتها٬ ناظم مدرسه گله کرد که آن هم یادم نیست از طولانی بودن دعا بود یا از اجرای بد من رضایت نداشت.

همان زمان فهمیدم که دعا اگر کلام یک بزرگ باشد و بیانگر شور وحرارت حقیقی یک انسان ،حتی می تواند بچه های مدرسه را که به جرز دیوارهم می خندند ، منقلب کند . وچه نیایشی زیباتر و پرشورتر از کلام امام سجاد که به قول دکتر شریعتی زیباترین روح پرستنده است !

چون روالمان بر این است که در هر مطلب یک جوری با کتاب های درسی ارتباط برقرار کنیم ، بد نیست  بدانید در کتاب زبان وادبیات فارسی عمومی دوره ی پیش دانشگاهی ، بخشی از دعای هشتم صحیفه ی سجادیه به ترجمه ی جواد فاضل  آمده است . البته ترجمه ی ادبی این دعا و برخورد بد ما معلم های ادبیات که به جای توجه به روح یک مطلب به فکر آرایه های ادبی و نکات کنکوری درس هستیم ، باعث می شود که دانش آموزان نتوانند با این نیایش عمیق و باشکوه ارتباط لازم را برقرار کنند.