گاه فکر می کنم آیا این همه نکته سنجی و مو از ماست بیرون کشیدن درست است؟ اما باور کنید که همیشه تقصر من نیست گاه دانش آموزان با ظرافت به نکته هایی اشاره می کنند و اشتباهات هر چند به ظاهر بی اهمیت کتاب را گوشزد می نمایند .

برای مثال دیروز یکی از بچه ها به بخش اعلام کتاب دوم اشاره کرد و گفت که باید در تاریخ تولد اسماعیل سامانی و عمرو لیث اشتباه شده باشد.مگر نه این که این ها با هم جنگیدند پس چطور عمرو لیث ۲۸۹ هجری قمری و اسماعیل سامانی ۳۹۵ هجری قمری از دنیا رفته است؟

خلاصه متوجه شدیم که در تاریخ وفات اسماعیل سامانی اشتباه چاپی شده است و به جای ۲۹۵ هجری قمری ٬ ۳۹۵نوشته اند .

 می گویند این اسماعیل سامانی در روزهای برفی و بارانی سوار می شد و در میدان می ایستاد و هر ستم زده ای که می آمد داد او را می داد و هر گاه مدتی در میدان می ایستاد و کسی نزد او نمی آمد همچنان سواره در شهر می گشت و هر کجا بینوایی می دید او را دستگیری می کرد و آن گاه به سرای خود باز می گشت و خدا را سپاس می گفت .

 او را گفتند : در روز برف و باران بزرگان از خانه بیرون نمی آیند .سبب چیست که امیر در چنین روزها سوار می شود و رنج بر خود می نهد ؟

فرمود:سبب آن است که در این گونه ایام غریبان و بینوایان دلتنگ تر باشند و به یاری و دستگیری نیازمند تر .(راست و دروغش پای روضة الانوار سبزواری )

گفتنی است که این پادشاه سامانی در تاجیکستان ارج و قرب ویژه ای دارد و معتقدند که وی بنیانگذار تاجیکستان است و بزرگترین جایزه ی علمی این کشور که معادل ۲۰۰۰ دلار است به نام وی می باشد.