گلی کوچک

رویید برصخره

آیتی است بر رسیدن بهار

این را پرنده ها خوب می فهمند

بهار سال گذشته بود که دوستی این شعر را برایم فرستاد و من که راهی کوهستان بودم هرجا که گلی در بین سنگی می دیدم ، یاد این شعر می افتادم و امید برای پرنده شدن ودرک بهاران .حتی وقتی روز بعد برف همه جا را سفید پوش کرد٬ من هنوز دنبال نشانه های بهار بودم که به حرف آن دوست ایمان داشتم .

 اما امسال ٬  امسال نمی دانم چرا باغچه ی ما بر عکس سال های گذشته هیچ گلی ندارد. امروز تنها یک گل زرد (یاس زمستانی) در بلندایی دور از دسترس دیدم و دیگر هیچ!