در یکی از ابیات خسرو خطاب به فرهاد می گوید :به گفتا جان مده بس دل که با اوست

و فرهاد در پاسخ می گوید: بگفتا دشمن اند این هر دو بی دوست

برخی از همکاران در توضیح این بیت ٬ بس را به معنای بسیار می گیرند و می گویند که خسرو  گفت جان خود را در راه شیرین فدا نکن زیرا افراد بسیاری عاشق او هستند ٬ اما با توجه به مصراع دوم به نظر می رسد که باید بس را به معنای کافی گرفت و در معنای این بیت گفت: خسرو گفت همین که عاشق او هستی  کافی است دیگر جانت را برای او به خطر نینداز. فرهاد گفت:دور از محبوبم ٬ دل و جان موجب رنج من هستند و به درد من نمی خورند .( جانم هم برود مهم نیست)