مادر را هم فراموش کرده ایم
بعد فکر کردم چقدر در کتاب های درسی ما از مادر سخن رفته است ؟ ما که می گوییم بهشت زیر پای مادران است و مادران ایرانی نظیر ندارند ٬ چقدر در کتاب های درسی مان به مادران و ارزش و اهمیتشان پرداختیم؟ راستش خجالت زده شدم . در مقطع دبیرستان و پیش دانشگاهی که فقط همان یک شعر قلب مادر ایرج میرزا در کتاب ادبیات عمومی پیش دانشگاهی است .البته در کتاب اول در داستان هدیه ناتمام رابرت زاکس هم اشاره ای به یک مادر شده است که نقش کلفت خانه را بازی می کند و به خاطر درک پایینش٬ قدر زحمت فرزندش و هدیه ای که به مناسبت روز مادر برای او خریده است ٬ نمی داند.
پیش خودم گفتم حالا کتاب های درسی به کنار ٬شعرا و نویسندگان این کشور گل وبلبل که مادر هایشان را روی سر شان می گذارند ٬ چقدر برای مادر شعر سروده اند؟ هر چند که اطلاعاتم دقیق نیست اما باز شرمنده شدم. شما بگویید چند شعر معروف در این زمینه وجود دارد؟
از شعرای گذشته جز چند شعر از ایرج میرزا ( همان که بعضی ها او را شاعری فاسد الاخلاق می دانند که برای بردن اسمش هم باید کفاره داد ) و شعر شهریار چیزی به خاطرم نیامد .از شعرای معاصر تر هم من شعر معروفی درباره مادر نشنیدم .داستان یا رمان مطرحی نیز به خاطرم نیامد وفقط مادر ماکسیم گورکی و همچنین مادر پرل باک به عنوان رمان هایی به یاد ماندنی در ذهنم نقش بست .
حتی فیلم سینمایی مطرحی جز مادر علی حاتمی به خاطرم نیامد که آن هم (هر چند می دانم خیلی معترض خواهم داشت )نفهمیدم نقش مادر در آن چیست ؟جز این که مرگش عده ای فرزند را دور هم جمع کرد و راستش ارزش هنری فیلمش را هم درک نکردم !
خلاصه این که مادر هم مثل همه چیز در کشور ما فقط یک اسم است.اسمی که می شود برایش سینه چاک زد اما ارزشی برایش قائل نبود .حتی ادیبانمان هم که باید پیشرو در شناساندن مقام این بزرگ باشند٬ تر جیح می دهند هنر ارزشمندشان خرج چیزهای دیگر کنند .اصلا وقتی شل سیلور استاین از مادر شعر می گوید مگر ما بیکاریم که در این زمینه قدم برداریم؟